Sürgün

Kızıl meşe kütüğüyüm.

Alev alev yanar özüm.

Küller kaplasa da üzerim.

Bir lodos gelir üfürür.

Yine köz köz yanarım...

Baharda bile,

Kızıldır yapraklarım.

Sert görünürüm...

Bir harçer darbesiyle,

Uzun sürmez

Çürürüm.

Sabırlıdır köküm..

Nice yangınlar gördüm.

Yandım, öldüm öldüm de,

Üç yaprakla dirildim...

Yine vurdular ki boynum.

Çağlayarak devrildim.

Sabırlıdır köküm,

Yine sürgün veririm...