Sürgün

Sürgün yedim yüreğinden

Saldın beni çok uzaklara şimdiden

Ben yoruldum bu yürek harbinden

Senden kopamam Ki kendimi unutmuşken

Hiçbir kaderde yazmaz verdiğin bu sürgün

Sen üzülme diye kalbimi ikiye böldüm

Sen benim nefesimdin, Sensiz iki adım öteye gidemezdim

Ama verdiğin bu sürgünle dünyama doldu birçok hüzün

Sensiz bu saf kalbi kelepçeledim

Hiçbir yere gidemez oldu dizlerim

Sil bu sürgünü tekrar al beni kalbine

Seviyorum seni yaksan da beni kor ateşlerde