Sürgün Gözlerin

Bir aşk mabedinden sanki ayrılmış

Bu kalbi üzecek sürgün gözlerin

Kâh ceylan kâh kumru... geçti yanımdan

Bir ümit vermedi bir gün gözlerin

Rengini bilmezdim bakışı nardı

Değdiği taş olsa tutar kanardı

Kirpiginde yaman bulutlar vardı

Fırtına öncesi durgun gözlerin

Karşımda büyülü şehirdir durur

Kirpigi değmeyen ırmaklar kurur

Bir tay gibi ardından koşturur

Nefessiz kaldığım yorgun gözlerin

Kalbimin içine sessizce aktı

Sonra alevlenecek kıvılcım çaktı

Beni denizde soluksuz bıraktı

Zıpkına benzeyen vurgun gözlerin