Sürgün Yıllarımın Hüzünlü Güz'leri
Bir yıldız kayar gecelerden,
Düşer bir yerlere,bir yerlerden.
Bir kar yağar memleketimin üstüne,
Sene dokuzyüzseksen,
Yaprak dökümü günlerinden.
Zemheriyi görmedi daha topraklar,
Ağaçların dalında kuşlar,
Baharın son yolculuğunda,
Kendi rüyalarında.
Kara kara bulutlar kapladı,
Ayaz kesti buz tuttu dudaklar.
Yürekler şerha şerha çatladı,
Bıçak kesti laflar ağızda kaldı,
Sütte çocuklar dondu,saksıda çiçekler.
Bir zifiri zebani hakim olmuş; sehere,
Kurt haklı, kuzu suçlu çıkar.
Can pare olmuş canım yürekler,
Kan kokar dudaklar, gözler kan çalar.
Al yazması dalda kalmış,
Al dudaklı bir kızın.
Kitapları açık kalmış,
Pembe umutları yarınların..
Geciyor dağa; geçmiyor taşa sözüm,
Bir zebani hakim olmuş canım,
Kapanmış gözler,görmez gözüm,
Tutulmuş diller,tutmaz bir yanım.
Bir yürek konuşur canım,bir yürek.
Oda can pare kan içinde.
Hüznümün güzü oldu,
Bu sürgün yılları.
Başka baharlara kaldı,
Gönlümün yediveren güllerinin,
Filiz verip boy atması.
Bilirmisin kaç bahar bekledim,
Kaç akşamı sabahlara bağladım,
Bilirmisin içimde ki öfkemi,
Hangi dağlarda yatırdım.
Açmadı gitti bu dağların,
Kardelen çiçekleri karlı dağ başlarına.
Ne solan bir gülün tomurcuğuydu,
Nede yürekten kopan bir çığlık.
Bir sevda gülüydü yüreklere kazılan,
Canhıraş isyan gecelerin ayazlarında.
Bir imzaydı yarınlara atılan,
Sürgün yıllarımın hüzünlü güzlerinde.
Maltepe/03/03/09
Hayrullah Cırık