Sürgündeki Kimsesizliğim

bir zamanın içinde

bir sabaha doğuyor

zeytin ağaçlarının altında

gölgenin ilk devriminde

sensizliğin sürüğünlerinde

- konaklayan

küskün kimsesizliğim

şimdi saat öğle vakti

rüzgâra dökülüyor yapraklarım

kalbimi yakan

harıl harıl esintiler

acının hasret uçlarında

şimdi göğün kara bulutlarında

ben bir acı yağmur olacağım

o vakit kirpiklerine akşam indiğinde

damla damla kıvılcımlar olacağım

zincirlenmiş ruhunun kervansarayında

bu vakit gideceğim bir mürekkep gibi

dağılarak zifiri karanlığa

kalbimi söküp gideceğim

ve karanfiller yayacağım

prangalı ayaklarına

o vakit anlatıyorum

bu yokluğunda

gecenin kuyusunda

bir sevdayı - bir ayrılığı - bir ölümü

ben-sana

bir tek sana

anlatıyorum….