Sürgüne Saldım Suskunluğumu

Hafızamda zincirli öfke kitabım

Ezbere okumadım

Sayfaların özgürlük çığlığını duy istemedim

Çamaşır ipine konmuş lekeli sözlere

Düğüm attı suskunluğum

Boğumlar da kekeleyen kuş sesleri

Güneyine göç etsin istemedim

Çektim

Sonbaharın kahverengi fermuarını

İntizar döken eleştiri ağacımın

Hışırtısını duy, üzül istemedim

Hırçın şimşeklerimi ikiye kırdım

Çatırtısını başından aşağı dökmek istemedim

Bulutlu yüzümü kendime döndüm

Yedi veren nisan yağmuru sivilcelerim

Kıraç suratına yerleşsin istemedim

Bir damlanın gölgesi kadar

Üzülmeni istemedim

Sert ünsüz hecelerim doluştu vagonlara

Şiirlerim sana raylar çizsin istemedim

Sitem yüklü filolarıma demir attırdım

İmlası bozuk hüzünler

Limanına doğru

Bir mil bile yol alsın istemedim

Vallahi üzülmeni istemedim

Hemşire kepi giymiş sağduyumun

Duvardaki resmi sus işareti yaptı

Sevincin artsın diye sustum

Ve

Boş bulunurum duyarsın şiirimin avazını diye

Sürgüne saldım suskunluğumu

Malta'ya