Susmaların Kuşatması

susmaların eşkiya kuşatmasında

basıldı gönül yosman

şafağın kızıl pençeleri

duvağıma kan buladı

pusuya yatan yılan gibi ayrılık

zehiri akıtır dudaklarıma

denizlerin suyu çekilir,yaşlarımın saldırısında

bahara eylül kala gelecektin,sözün vardı ya!

tertemiz aşkın sevgiyle kundaklanmış hali

güneşe asılı kalır bakışlarım,gülüşlerim eğreti

dizlerimin kanı yapışıyor toprağa

şevkat göstermez yine de

susmalar kahpece kuşatır etrafımı

acıyla kanırtır adeta

su gibi aktı yılgınlığım

kanıyor mazim bir fidanın dibine

ayrılığın kasvetinden ürktüm

aşk seferi oldum,sürgün yedim

mazimi saklayın hazan yaprakları

üstümü örtün üşüdüm

toplayın ne kaldıysa yağmalanmış ömrümden

susmalar kuşatıkkça

ben çaresizlikten öldüm...