Suspus

Yamalı kalpten sızarken hayat

Ayrılık suspus

Sessizce inler radyo:

?'Bu da gelir, bu da geçer ağlama''

Ağlamam... Susarım

Cürümsüz anılar kambur olur sırtıma

İskarpinlerimi çıkarır atarım

Damarlarımda dolaşır yalın ayaklı bir çocuk

Uzak bir köy evine koşar

Taze ekmek kokusu çeker kendine beni

Anam sobayı yakmış

Babam gurbette

Tandır başında yazmalı gelinler doğrar kanıma ekmeği

Alfabenin ipliğini pazara çıkarır Ayşe öğretmen

Okuma bayramları yaklaşır

Yalındır yürekler, ayaklar

Yamalıdır esvabı anamın, kalbi bütün

Radyoda inler bir türkü:

?'Bu da gelir, bu da geçer ağlama''

Ağlamaz anam, ben susarım

İdare lambasını yakarken içim

Tek tek söndürürüm şehrin ışıklarını

İdare eder yalnızlığım

Sessizliği dinlemek ağır gelir, kalabalık yürür kendime

Bir masal uydururum ayaklarıma

Yalın düşlere basa basa

Babam gelmiş mesela, seğirtmişim köy yolunda

Bağıra bağıra haber uçurmuşum kuşlara

Babam burada!

Babam burada!

Uğuldamış köy kahvesi ardımdan

Kahvede radyo, son ses inler:

?'Bu da gelir, bu da geçer ağlama''

Yamalı kalbimden sızar hayat

Önce kendi gölgemi çiğner

Ayrılık suspus

Yalın ayaklı çocuklar

Saçak altına koşar

Ben, yağmur altına saklanırım

Dudağımda bir türkü, içim inler

?'Bu da gelir, bu da geçer ağlama''

Ağlamam... Susarım

2013 şubatlı şiirler