Sustum

Yokluğun adresim olur,

Aklımda;

Resimlerde ki bir deniz gibi kalırsın

Adını her şeye koydum biliyor musun,

Su sensin, ekmek sen, hava sen,

Yani ;

yokluğunda ki adresimde

Senin olmadığın bir senle yaşıyorum

Bir umut diye çalan kapıları açarken

Ben senin olmayan gözlerde seni arıyorum

Sözcüklerim varıyormu uzaklarına....?

Belki de yüreğin duyuyordur beni

Belki de,

Belki de susarak dinliyorsun beni

Özlemin, bir kor oldu artık

Kelimeleri yakıyor,

Alev oluyor bakışlarım

Saçlarım uzuyor umutsuzluğuna

Zifiri bir karanlık yokluğun

Adresim yokluğun oldu,

Özlüyorum, özlüyorum

Susmak özlemek ise ;

ben susuyorum ...