Sustur Beni Ey Şehir

sustur beni ey şehir

gögsümde ki isyan eylemlerimi

düşür baskınlara

ve tutukla

sorgusuz

sustur beni ey şehir

çocuk gölgelerim

koşar sokaklarda

üşüyen kar/anlığın

yalın ayaklarıyla

sustur beni

suskunluğumun

yanar dağlar gibi

patladığı;

akım kabloların

sarsıntısıyla...

sesime

bıçak çalmanın hıncıyla...

demirler vur bileklerime

mağrurluğundan

ışığa yükselttiğim...

kurşun düşür avazım gölgelerine

savur, perdesiz ve penceresiz

kör hücrelerine...

nerede olursam olayım

sevdası kavgamın

gelir bulur ellerimi

ayaydın düşlerimi

sustur beni ey şehir

ve gögsümde ki

isyan eylemlerimi...

kasım_2008