Susuzdum

Gün karanlığı giydirirken üzerime

Güneşle vedalaşan militanın öksüz bakışları

Düştü

Sanki

Yabancılaştı

Şehrin omuz verdiğim yoldaşları

Kırıldı sol yanım

Ve

Kıvrıldı sancılara

Ayakucuma bir yağmur göletinin aksında

Kendimi gördüm

Bulanık

Nefesim yoktu

Yoktu yüzüm

Dudaklarımda sana dair mühür

İçimde ucu yanık acıların yaraları

Ve

Pıhtılaşmış sükût

Kafama sıktım

Beni

Mermi tadında

Sızarken

Ter misalinde kan

Dudaklarıma damladı

Onu içtim

Susuzdum

Çöle mahkûm...