Şuursuz Kaçışlar

duruyorsun pencere kenarında.

gözün uzaklara bakıyor,

yüreğin çok daha uzaklara.

biliyorum, anlıyorum; bekliyorsun.

kulağımda her zamanki türkü,

dudağımda aynı titrek suskunluk,

geçiyorum arkandan;

bir yanım sana dönük,

bir yanım da kendime,

bir yanım allaha.

istiyorum aslında,

çok istiyorum yanına yaklaşmayı,

sol elini alıp yüreğime bastırmayı

gerçekliğimi duy diye,

kulağına eğilip sevdayı fısıldamayı...

ne yüzün dönüyor bana

ne de allah görüp halimi

meğlediyor nefesimi kutsamaya.

geçip gitdiyorum arkandan,

susup gidiyorum.

her yanım kendime dönük

koridorun sonundan dönerken kaderime;

son kez bakıyorum

son umut zerresiyle;

yoksun pencere kenarında...

tekrar kendime dönerken

boşluğa düşüyorum,

ben de yokum artık yaşamın kıyısında.

çaresiz Allah'a dönüyorum her yanımı

şuursuz kaçışlarda...