Şuursuz Vakitler

Üstünden çok zaman geçti kalbimin

Kaidesi bozuldu tüm hayallerin

Ve kalbimin çarkı dönmez oldu

Artık sensiz...

. . .

Ben bulamadım kalbimin nüshasını

Hiç bir yerde...

Varsa eğer eşi benzeri sevgimin

Beni saf bir nefrete bulaştır içinde.

Ve kuklalar arasında kalmışken sevgin

Karmakarışık duygulardan ayırmak

Zor ise artık beni;

Bırak kalsın herşey yerliyerinde...

. . .

Belki bir gün

Çözülür kördüğümler,

Sevginin tohumları yeşerirken

Tüm kuytularında...

. . .

Ve artık her geçen gün gözlerin

Bir ışık demeti gibi

Aydınlatır gecelerimi.

. . .

Ne yaptığımı bilmediğim

Şuursuz vakitlerimin içinde,

Zemheri ayazlarımın ortasında

Yaktığın ateş tutar içimi...