suyun sancısı

titrer sokak lambası

neon bir yara gibi sızar geceye

kaldırımda adımlarım,

toprağın unuttuğu bir şarkıya basar.

ve gölgemi kesip biçer

pencereye vuran ışık

fısıldarım köşe başında

“kalbim kırık bir ayna,

yansıman nerede?”

ama ufukta bir ağaç,

rüzgâra usulca eğilir.

söyler, sessiz bir türküyle:

“dallarda suyun gülüşü saklı,

dinlersen taş bile uyanır,

toprak bile anlatır.”

her biri bir sır taşır,

solmaya yüz tutmuş yapraklar

savrulur rüzgârla

kucaklaşır bulutlarla

gökyüzü bir kumaş,

yıldızlar iğne deliği,

her biri bir soru diker geceye.

keskin kanatlarıyla

kırlangıçlar süzülür üstümden,

ama kalbim bir ergen gibi çarpıyor

on sekizindeymişim gibi deli

çünkü bilirim

sokaklar susmaz,

rüzgâr bilir,

toprak saklar

en derin sırlar dökülür bir bir

bir yanım betona zincir,

bir yanım suyun sancısı

gece ilerler,

erir saatler

yavaşlar kentin nabzı

bir dal titrer uzakta,

bir yıldız göz kırpar

duvarda asılı ayna da

benimle nefes alır bir orman

ben,

caddenin gölgesinde yürüyen,

toprağın düşünde uyuyan,

mazlum halklar için

türkü emziren dudaklarımla

dinlerim

göğün atan nabzını

gece biter,

sorular kalır kadranda

boğulurum kendi kanımda

ve bir an,

durur sokak lambasının titreyişi

karanlık bir nehir gibi akar caddeler,

her bir taşta bir anı,

her bir çatlakta bir acı sızar

eski bir patikaya sürüklenir aklım

sızar ciğerlerime toprak kokusu

bir anne

unuttuğum bir ninninin izini sürer

ve bir çocuk,

elinde bir taşla nişan alır

gökteki yıldızlara

“vurursam,” der,

“gece uyanır mı?”

sorular,

kırlangıçların kanatlarında taşınıyor,

ve her kanat çırpışında

bir hece düşüyor yeryüzüne

toplarım o heceleri,

bir şiir gibi dizerim avuçlarıma.

ve rüzgâr

daha keskin üfler ruhuma

her yara bir harftir,

her sancı bir kelime.

göğsümde bir düğüm,

çözülür usulca.

suyun sancısı diner mi bilmem

ama bilirim,

her gölge bir ışık taşır,

her kırık ayna bir yansıma

ve ben,

hâlâ o ergen kalbimle,

sokakların türküsünü dinlerim,

silerim gözyaşını mazlumların

ve bir dal,

uzakta,

hâlâ titrer

üşür ellerim

kangren bir türkü kanar dudaklarımda