Taa ki

Kadınım sen bu topraklara yabancı değilsin

Ben ise daha kuzeyinden geliyorum memleketimin

Bir yorgunluk havası var omuzlarımda

Gözlerin dalgın denizlerde çarşaf gibi berrak

Dudaklarının arasında kalan duman gibi sabırsızdır

Kadınım ruhumun kilidini açıyor ellerin

Kalbimden ellerine bir hayali bırakıyor

Kadınım zaman bir tek senin kollarındadır

Ve sen sadece benim kollarımdasın

Bütün şiirlerim uğrunda son bulsun

Taa ki bir daha yazamayana kadar

Bütün ömrüm uğruna feda olsun

Taa ki ben kollarında ölene kadar