Ta'arrefe/Buluşma

“Yıldızlara yazılmış olanı kim engelleyebilir?

Hatırla, yüksel, eve dön!”

I.

Farzet usul adımlarla geldim

oturdum karşına.

Farzet gözalıcı mimarisiyle kadim gökte

bağdaş kurdum ömür çardağına,

ellerin avuçlarımda.

Hiçbir şey olmak zorunda değil.

Sadece hatırla.

Farzet Atlas bir libas üzerinde

-cezası gök kubbeyi taşımak

Hiçbir şey olmak zorunda değil

Hatırla!

Şüpheye düştüğünde bile.

II.

Farzet yağmur yağdı, dolu vurdu

döktük yapraklarımızı yeni bir bahar uğruna.

Farzet diyar diye bir yer türedi

-gittin.

Olmak değil bulmaktır kaderin

Öyleyse önce kaybedelim.

III.

Geçmişimin kadim şurası

Say ki taş taş üstüne büyüdü şehirler

yollar, sokaklar,köprüler engel.

Aklın ötesinde kaldı düzlükler.

Yaşamlar boyunca, boyutlar arasında

varlığını sürdüren bir sen!

Hiçbir şey olmak zorunda değil

Hatırla!

Dikkatli bakarsan her şey yanılsama

Kaybolmak yalan

yol gerçek.

Bir sessiz duanın içinde hapsolmuş

kendini bulmaktasın.

Ve sen kaybolmadın sadece yoldasın.

Hatırla!

IV.

Görünenin arkasındaki suret -suretler yalan

Farzet aralandı perde

bilmem kaçıncı kat bu semada

Olabildiğine aydın

Olabildiğine huzur

Sen benim sessiz duam

artık bırak beklemeyi

Hatırla!

Dedim ya yıldızlara yazılanı kim engelleyebilir?

Yalnızca hatırla

Yüksel muhattabına

Eve dön!