Tadının Adı Yok

Gözlerindeydi acımın sırrı

Gözlerini kapadın...

Sırra kadem bastı

Ruhumu seninle yıkadım,

Ruhunu mabedim yaptım...

Her gün adını besmeleyle andım.

İlk nefesini hatırlamazmış insan

Son nefesini bilmezmiş

Hatırlamıyorum seni ne zaman sevdiğimi

Seninle vereceğim son nefesimi

İlk meyvesini yer gibi hayatın

İlk suyunu içmek gibi

İlk yokluğunu öğrenmek gibi

Tadının adı yok...

İ.Alper gömleksiz. 2004