Tafrası Var Akşamların

Geceye sarkan kederin çokluğu

Bozduğum yeminler ile sınanıyor

Yaşamın, alnıma yazılmış bir mührü

Yalın hali ile beyaz kağıda dökülüp sunuluyor...

Gönül heybemde;

Kalbim sarhoş olsa da

Ruhumda küllenen şu yangın

Bir dilekçedir okuyabilene.

Ah ah! Diner mi sanıyorsun

Kalp okşuyorum

Sesimle kelimelerimle

Süzülsem geceye

Secdelere de varsam

Sonunda karanlık çözülüp

Şafağa ermeyecek mi

Yaşamla alıp vermelerim

Başlamayacak mı

O yüzden hayata gene teğet geçiyorum !..

Saklımın düşü...

Sen ki çırılçıplak

Zaten sevda şarabı olmuşsun

Gönül masamda .

Şimdi diz çök de şiirlerimin önünde

Seyyah yolcu gibi bekle

Gözüne dipnot düşülmüş yalvarışla

...Gündüzün ışığından kaçırdıklarını

Geceye sakladıklarını

Kalemin yalnızlığınla oyna ki

En çok da "kendinle" oynadığının bilincine varasın.

Neyi açıklayabilirim ki sana

Hüzünlü gözlerin

Zeytin karası

Çözülmez bilmecesini mi ?..

Yoksa;

Kara gözlerin çözemedi mi daha,

Elinde kalan son maviye

Virane gönlünde kurduğun köşke

Kaçırıp özenle saklanışı mı ?..

Artık bilemem gayrı gerisini

Yüzün soluğu kesilirken

Tutar mısın tutmaz mısın

Beni nefesinde

Göğüs kafesinin müebbettin de...

Bu yangına

Saman çöpü gibi savrulduk

Yürek yangın,zihin bulanık

Bilinçaltı ise, darmadağınık...

Bilmem ki nereye gizlensek

Gecenin kollarına atılmış

Uykudan bertaraf

Yollara dalmışken gözlerimiz.

Anlamsızlığın orta yerinde!..

Geçecek bu tafralar biliyorum

Şimdi ben de diz çöküyorum

Bu hayatın önünde

Tafrası var akşamların

''Yemini olsun çığlığımın;

açlığımın ve yalnızlığımın üstüne!..''

Haydi toparla kolaysa şimdi

Hayat kırık dökük

Al gönlümü de

Serenatında busen ile coşayım.

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-