Tahayyülem
..
ne vakit ağlasam sağır bulutların kasvet rengi yüreğime dökülür
bağrıma b'asarım gizlerin kör düğümünden sökülmüş şafağı
meneviş tutar gözbebeklerim hareler aşk-ı semâyı
zaman tüneline çağırır bedenimi bâkir yolculuklar sarayı
güzdüze eğilen tasavvuruma gücenir sönük yıldızlar çağlayanı
geceler haşmeti kadim mısraların t'ân içeriğine b'oyalıydı tabelâsı
çaremin bir eli yalan kandil muştusu üzünçlere sattı mavi deryamı
muğlak zamanlara dercetti aşkın ittifâkını
zorlandı tahayyülem ;
kül kanadı sıfatlı sevdazenim ankâlara borçluydu yürek'ten
kayıp ufku arıyordu göğün terkesine konuşlu kalp ağrısı
aşkıma renk'siz'indi saçları// kontrolsüz düşlerin itirazına örmüştü ebemkuşağını
gönlüme bir zaman k'ân diyemem
sesimin sen yankısıyla k'etten duvarları geçti hurafem
inan kirpiğine muhtaç kuşluğun uykusuydu mübadelem...
..