Tahir İle Zühre

Son nefesim

Az önce bitti,

Şimdi unutabilirsin beni

Resmim belirmesin diye gözlerinde

Dönebilirsin arkanı

Peki;

Ben seni kaç ölüm sonra unuturum?

Yüreğimin her hücresini yok etmeden önce

Biraz dinleseydin gözlerimi,

Görecektin yağanın sen olduğunu

Anlayacaktın

Rüyalarımın yaşlanmadığını.

Öylece

Bakmayacaktın sadece.

Mademki

Bana kalan bir ismin var

Kaç ölüm sonra tükenirsin hayallerimden?

Kaç defa kan pompalanırsa

Çıkarsın nefesimle gönül tenimden?

Bu kaç kezdir neden aynı şeye yanıtor içim?

Bu gelen soru nerden?

Ey gönül!

Yoksa sen Zühre'nin soyundan mısın?

Derken;

Bütün ylıdızlar bir ışıkla toplanır gözlerinde.

Ayrılığın hüznüdür gözlerimize çizilen resim,

Kan çanağında temizlenmeli içim,

Gözlerimden "YAR" yağmalı yaşlarla bir,

Ben de ağlayıp, delirip;

Saflıkla temizlenen bir "TAHİR" omalıyım,

Zamanımın yar kesitinde.