Tahir İle Zühre
Son nefesim
Az önce bitti,
Şimdi unutabilirsin beni
Resmim belirmesin diye gözlerinde
Dönebilirsin arkanı
Peki;
Ben seni kaç ölüm sonra unuturum?
Yüreğimin her hücresini yok etmeden önce
Biraz dinleseydin gözlerimi,
Görecektin yağanın sen olduğunu
Anlayacaktın
Rüyalarımın yaşlanmadığını.
Öylece
Bakmayacaktın sadece.
Mademki
Bana kalan bir ismin var
Kaç ölüm sonra tükenirsin hayallerimden?
Kaç defa kan pompalanırsa
Çıkarsın nefesimle gönül tenimden?
Bu kaç kezdir neden aynı şeye yanıtor içim?
Bu gelen soru nerden?
Ey gönül!
Yoksa sen Zühre'nin soyundan mısın?
Derken;
Bütün ylıdızlar bir ışıkla toplanır gözlerinde.
Ayrılığın hüznüdür gözlerimize çizilen resim,
Kan çanağında temizlenmeli içim,
Gözlerimden "YAR" yağmalı yaşlarla bir,
Ben de ağlayıp, delirip;
Saflıkla temizlenen bir "TAHİR" omalıyım,
Zamanımın yar kesitinde.