Takıntının Karanlık Dansı

Bir su sümbülüsün, kirli sularında yetişen yaşamın...

Zehirli çiçeksin ya, bataklığında açarsın yalanların...

Birer harftir her yaprağın, şifreler binlerce gerçeği

Köklerinse korkunç bir böcek soyudur, derinlerine sızmıştır ruhunun

Kurumuş bataklıkların sisli ve boğucu özlemleri var gözlerinde

Binbir suratın o acımasız maskesi, mezar taşıdır güzel yüzünde

Sessiz ve ürkütücüyken gülüşlerin

Çürümüş nefes sesidir kulaklarında yankılanan!

O dedi ki;

"Senin satırlarında can bulmuş cinnettir fahişeliği"

Dedim ki;

"Cadıdır o bir günahkar, düşmüş bir melek"

Dedi ki;

"Hastalıktır onun için aşk, ölümcül illet

Yılanın ağzında tuttuğu donmuş kelebektir kalbi"

Dedim ki;

"Vazgeçilmez aşkıyım ama, dipsiz karanlığıyım mezarının

İğrenç bir yaratığım, kemirdikten sonra onu yutan"

Kalp kriziydi öpüşlerin, birer anıttı dokunuşların

Sevdalımdın, ölü varlığım, içine gömüldüğüm huzurumdun her sevişmede

...!

Yanan mum aleviyken karanlığında gecenin

Şeytani arzularımdın gölgesiyle dans eden

Zehirli ısırık gibiydin, her orgazmında kanıma karışan

Son acılarıydın aşkın, son çıkışı yalan köprüsünün

Çürüyüp yok olurken gerçekler birer birer

Kendi mezar taşına adını kazıyan hiçliktin, kaybolurken yavaş yavaş...

O dedi ki;

"Yalan ustası, illüzyon sihirbazı

Dahi aldatıyorken kendini, kurduğu tuzağa düşendir aşkta

Bu yüzden filtrelemiştir sana yansıttığı yüzünü"

Dedim ki;

" Olsun;

Yüzüne değil bir çift sahra tepeciğine vuruldum onda en çok

...!

Bir de;

İki dağ arası vadinin yasaklı gizemine çılgınca, dantela ardına perdelenmiş!"

Dedi ki;

"Kör etmiş seni bataklık çiçeği, her çırpınışında daha derinine inmişsin çamurunun

Mahkumsun artık, hapsolmuşsun aşkın zincirleriyle leş kokulu bir bataklığa"

Dedim ki;

"Bataklık mı?

O çürümüş elma gibidir, ışıl ışıl parıldar ay ışığında

Kendi gölgesiyle dans eden bir delidir ah,

Her nefesi feyk bir peyk kalıcı hüsrandır, hayaletidir o bataklık çiçeğinin"

Yeni bir yalan

Yine bir yalan daha

...!

Zindandı ruhunun derinleri

Sessiz birer çığlıktı zincirlenmiş arzuların

Paslı duvarlarında melekler örgütlenirdi günaha o zindanın

Düşmüş bir peygamberse,

ille de senin çocuklarına dokundururdu asasını sebebsiz

Bir gemiydin ah, batıyordun ağırlıyla günahlarının

Çirkin bir yansımansa yoktu asla yalanlarının aynasında

...!

Acımasız parazitiydin kalbimin onu yiyen

En sadık dostunken karanlık, güneş bir lanetti bu yüzden senin için

Bıçak gibi keskinken bir parçası ayın,

hançeriydin ruhumun o ayın en derinlerine saplanmış

O dedi ki;

"Tek başına kendi gölgesiyle dans ediyormuş artık, yalanlarının kalesinde

Ölüme yürüyen hayaletmiş

Bin hüsranmış bin yalanda"

Dedim ki;

"Hiçlikte ruhu kaybolmuş bir aşıktır o, yalan zincirine vurulmuş bataklık çiçeği

Kazdığı çukurda yalnızlıkla boğuşan azizedir

İşkencedir,

sonsuz acılar içinde sonsuza kadar yanan"

Ve

Sonunda dedi ki o;

"Her gece bir fahişe gibi yatağına çağırırken onu

Azizesi yapmışsın ruhunun, affına belki ışığı

...

Söylemedi deme;

Bu kanında dolaşan son alevidir aşkın... Ona göre!"

... Kızıltan ...