Takvim 2 Temmuz 1993

***

2 Temmuz

Takvim,

bugün yalnızca bir yaprak çevirmedi

Gökyüzü,

adını söylemeden karardı

Rüzgârın taşıdığı küllerde

yarım kalmış türküler vardı

Suskunluğun bile

gözleri doluydu

Bir ateş düştü zamana

Yalnız duvarları değil

Ìnsanın insana olan inancını da

yakıp geçti

Ama bilir misin?

Kül,

bazen toprağa bırakılmış bir hafızadır

Her 2 Temmuz geldiğinde

Vicdan yeniden yoklanır,

unutanlar eksilir,

hatırlayanlar çoğalır

Çünkü bazı acılar

yalnız geçmişte kalmaz

İnsanlık,

aynı yarayı her yıl

yeniden hisseder

Ve bir dilek yükselir

sessizce Göğe

Hiçbir düşünce ateşe verilmesin

Hiçbir türkü yarım kalmasın

Hiçbir Ìnsan

bir daha nefretin dumanında

kaybolmasın

Ve o günden beri

Temmuz..

aynı sıcaklıkla gelmiyor hiçbir yere

Güneş doğuyor belki ama bazı sabahlar

ışık bile çekiniyor

Ìnsanın karanlığından

İnsan ancak başkasının acısını da

kendi acısı kadar duyabildiğinde

gerçekten insan olur

2 Temmuz...

Bir tarih değil yalnız

Vicdanın önüne bırakılmış,

kapanmayan bir sorudur

Bazı insanlar

ölümleriyle değil geride bıraktıkları ışıkla

yaşamaya devam eder

Ve o ışık...

Her 2 Temmuz’da

bir kez daha

Vicdanın penceresinde yanar

Acı adını haykırmadan da yüreği yakabilir

Bugün bir kez daha anlıyorum

Ateş yalnız odunu yakmıyor

Nefret önce

Ìnsanın içindeki merhameti kül ediyor

Bir yürek yandığında, yalnız bir hayat değil

Hepimizin ortak vicdanı da

biraz daha eksiliyor

Gerçek yas yalnız gözyaşı dökmek değil

Gözyaşına sebep olan karanlığı

Bir daha büyütmemektir

sevay