Tam Unutmuşken

Ben'se taşlarımı ayıklıyorum hãlã

Bu kadar taşı ne zaman yuttum, bilmiyorum.

Dalgınlığıma gelse, biriyle tokalaşsam

Taş kesilecek diye korkuyorum.

Beni görenler "taş kadar taş yağsın başına!"

Bile diyemeyecekler artık

O kadar çok taş yutmuşum ki

Dünyanın bile bir taşı kalmamış kafama fırlatacağı

Bırakın diyorum.

Bırakın son taşı da yağsın göğün

Üstümü usulca ah`larıyla örtsün

Ben artık son kullanma tarihi

Öfkeli bir çocuğun eline ait olan

Sürgünlerden kalma Doğu`lu bir taşım m.adam!

Her zaman atılmaz kurşunlar

Ellerimi yukarı kaldırarak acıya teslim ettiğiniz,

Irkçı ve faşist taşlarınızı doğrulttunuz önce yüzüme

Merhametli bir kütüğün vazifesi oldu üstüne

Siper ederek kendini, evinden kovulmuş gövdeme

Kollarımı pütürüne sürttüğüm bir ağaç

Kollarımı dünde bıraktığım

Kollarımı yarasına sardığım

Kollarımı annesi bilen öksüz bir ağaç

Biz bir kadının yarasını arıyoruz

Oraya nasıl gidebiliriz, diye sordu bana

Ağacın incinerek yere düşen birkaç yaprağı

Delik deşik olmuş gözeneklerinde haddinden fazla kırıkları...

Dümdüz gidin, dedim madam

Bir kilometre sonra ışıklı yaralar gelecek

Görürsünüz zaten

Parlayıp sönüyorlar rengârenk çiçekler gibi

Sola dönün o yavşaktan!

Karşınıza çıkacak ayaklar altında çiğnenen insan onuru

Dikkatlice geçin üstüne basmadan

Sonra baskılar,

sonra savaşlar,

sonra kişisel k.ayıpların

yalın fakat yoğun,

insan ruhunun kırılganlığına dokunduğu

direnişleriyle karşılaşacaksınız sessiz.

Görmezden gelin onları da, bir alâkası yok sizinle...

Üstünüze alınmayın, bunlar olağan şeyler

Her zaman yaralar konuşmaz m.adam

Belki kanları çekilmiştir bu sefer

Anlamak isteyen anlar.

Gözlerine bakarsanız eğer

Tam unutmuşken, bir yaprak gelip beğeniyor yaranızı...

Buna sevinmeli miyim, bilmiyorum.

Güzel kanıyorsun, diyor.

Arada gelip hatırlatın diyorum.

Arada ağlatın

Arada güldürün

Arada vurun

Arada tükürün

Arada öldürün

Taşım ya hani ben nasılsa

Hatırlamak istemeyeceğiniz bir anınız kalırsa yaramda

Koklamak istersiniz belki

Onu da koparmak yaprak gibi...

4 Aylık...

16 Haftalık...

112 Günlük...

2688 Saatlik...

161.280 Dakikalık...

9.676.800 Saniyelik...

580.608.000 Saliselik

Hiç gülmeyen kırışıklığı yüzümün

Oldu mu o kadar m.adam?

Oldu diyor bir duvar.

Kulağa o kadar uzun geliyor ki…

Sanki çağ atlamışız gibi

Milenyum'a falan geçmişiz gibi

Ölmüşüz de dirilmişiz gibi...

Vayyy be!

Eeee? Daha daha nasılsınız m.adam sizinle görüşmeyeli?

Yaralarımın artış sayısı, sadece kalbimde

İki milyonu geçti, diyor kadın

Siyasî ağrılarım 25 dile çevrildi dünya çapında

Merak edip de alıp okumadı kimse

Kimse cesaret edemedi elleriyle dokunmaya ütop/yasına

On hektarlık temeli atılan bir yalnızlığın

Milyonluk tiradlarıyla serenad yaparak duvarlara

Uçup gittim ben de Kanarya Adaları'na kimliksiz

Taşlarımla kanar gibi

Dalından koparılan yaprak misali sevgisiz

Ölene kadar görmedim hiç, bir kanarya nasıl ağlar?

Bir kullanıcı "sen onu bir de bana sor!" diyor.

Sordum, tam unutmuşken defo(l)larımı mazide

Başka bir kul anıcı da gelip yaranızı kazıyor, beğeni tuşuna dokunmakta kararsız

Böyle giderse üç milyonluk tiraja ulaşacak trajedim

Kimse de okumaz bilirim, 30 farklı dille gömülse bile cesedim

Ben de kanayan adalara uçarım José'yle

Ölene kadar da hiç görmem orada bir kanarya

İncinmişliklerimi inci.l gibi takarım göğsüme

İsa'nın ağrısı gibi sessizce

Fahrî olarak aynı ölümün yasını tutarız Meryem'le

Ölmüş olmalıydık çoktan derim oysa

Taşlarımız ağırlığınca, parsel parsel

İhanetlere rağmen dirençli yanımız

Bizi burdan sürüp götürsün

Her boyun kendi yarasından öpülsün

Üzülmeyin madam siz de!

Yaşamayıverelim bir sevdayı da ölümüne

Reddediyor ölmeyi ve gülmeyi

Bir kadın ve bir kurban

Bir de kırmızı bir kedi

Hepsi kanlı bir savaş serisi

Anlatsam size uzun sürer şimdi

Küllü külliyat 50 ciltlik

Tam unutmuşken

Bir kullanıcı gelip

Öpüyor yarasını

Tozlu r.aflarda henüz birinci baskısı

m.g

https://youtu.be/Q7Brp207vVA?si=qkitETmu0jfdiUl2