T/an Karanlığında


yırtıyor geceyi ve eflatun yalnızlığı
alemlere rahmet bir çocuğun sesi

١.

faniliğim sızıyor toprağın bağrında çiçek çiçek
mar diliyle yazılmış Mezopotamya’nın bahtına
başaklar içinde göğeren ayrık otları
göçmen kuşlar ve kurbağalar
tanıktı kimsesizliğime t’an karanlığında
kurtlaşmış yaramı saklardım yine de
bedbahtlığıma tanık olmasın diye insan
çünkü insan yaraya tuz basmada usta

٢.

kurudu yüreğimin bağları
şarap gülüşlü kadınlarda sevinç vermiyor 
birer yangın artığı hepsi
birer düş koleksiyonu
sevişme durağı
oysa dolu dolu yaşamıştım aşkı
küflenmiş t’adı dudaklarımda hala

٣.

turuncu rüzgarlar eserdi kerpiç evlere
çeşme başında köy kızları 
ölümü kıskandıracak türküler söylerdi
yürek yakan esmer türküler
içimde mayhoş ürpertiler

٤.

çiçek’ler barış koksun diye
özgür ırmaklara bırakılan umuttu 
burcu burcu gözlerin 

~~ kayda geçilsin
bağrımı deşen oktur kirpiklerin ~~


Barış Çiçek

Yorumlar (4)