Tanrım İçim Acıyor Onu Affet

karanlık bir odanın en köhne ucundayım

basımda yanmayı bekleyen bir lamba bile yok

kimse yok

hiç kimse yok

sen hariç Tanrım.

Tanrım içim çok acıyor , o'nu affet.

sokaktan insanlar geciyor

içimden hayatlar

kulaklarımdan sesler

hiç duymadığım çıglıklardan

Tanrım yüreğim kavruluyor , o'nu affet.

ölüyor içimde bir bahar

yapraklarını döküyor bir fidan

aglıyor bir anne ötemde

benim annem mi ?

bilmiyorum.

Tanrım bileklerim acıyor , o'nu affet.

unutarak uyanıyorum her sabah

karanlık bir sabah

anlıyorum

yoksun

yeniden hatırlamaya baslıyorum gidişini.

Tanrım ölüyorum , o'nu affet.

bir insan öldüren tüm insanlıgı öldürür

Tanrım affet hepsini

bu köhne karanlıkta el uzatmayan herkesi

ben filistinli bir cocuk

sen bir yahudi

affet Tanrım dinini kullanarak yaptıkları savasları

ki ben Yehudayım tüm insanlıgı Tanrıya ispiyonlayan

ki ben hiçim

bir avuç çamur.

Tanrım kelimelerim sana biat ediyor , o'nları affet.