Tanyeli

ilkel aparatın sütunları arasında

kendini dev sanan

azınlık bir gece

ayağı sürtüyor gitgide

çünkü

unutuşun rengarenk çiçekleri

kendi içsel uyanışında

belki umudu hayli buğulu

belki öfkesi sereserpe

ama epey de kararlı...

sözlerinde boynu bükük gecikmişlik

ki özlemini kucaklıyor sokakların

sabrın tükenen uzvunda

g/özüpek renkler

sanatsal coşu

t/aşkın cesaret...

körpedir kimlikleri haykırışın

saçlarında ılık bir tanyeli

oksijen değmemiş ciğerlerinde

nostaljik baladların hüzün izleri

fragmanı tomalı

gözleri biber gazlı bir diriliş bu, ama

öksüz bulvarların göğsünde

tropikal varoluşun gövdesi

tarihle öpüşen an/ı

H. Korkmaz 24/3- 25 Sthlm