Tarihi Şiir

Heredot, şöyle yazar güncesinde:

- bana atfen -

’ sonrasında ve öncesinde benden

en çok sevda tohumu biriktiren

ve sevgili Emre * gibi

kağıt üstünde

kelimeleri kendince sektiren,

sabıkalı imgelerin yardakçısı

şiirle misket oynayan adam.. ’

ya! ! öyle yazar..

çocukluk arkadaşım..

Naima, biraz gençtir bizden.

yan mahalleden..

tanır beni, korkar ve kıskanır

ablasıyla aramızda bir şeylerden kuşkulanır.

bu yüzdendir yazılı tarihinde

benden hiç bahsetmeyişi..

budur gerçek neden..

Cemal Kutay mı? ! !

O daha dünkü çocuk

yazıyı söktürene kadar

ben, herhalde ölmüş olurum..

kurumuş bir ağaç kadar..

di ’ mi?

sen

bırakıp

gittiğinde....

biraz yaşlı

hissettim de

kendimi...