Taş Çatlar

Benim hâlimi sordun ya, umarsız

Yok işte!

Bir yanım yok o günden beri,

İstemez miyim,

herşeyi söylesin şu arsız yüreğim?

Sahi; hiç yalanım da yok, herşey belli;

Sahte lâflar etsem, kimse kanmaz,

Öylesine dolu ki içim;

dil dökülür, taş çatlar da hıncından,

dinleyen canlar dayanmaz.

Ya senin hâlin?

Böyle daha mı iyi sevmelerin?

Çaldın ya şu yüreği;

sanki dünyayı kurtardın cânilerden.

Ben mi? Korkma! Bu kez içim rahat;

Düşkün olsam sana, yakardın beni,

İpler elinde çünkü, sevdayı satardın istesen,

Ne dersen de; suçlu sen olurdun.

İçindeki yalnızlığı kendin istedin;

Yazık olacak sana, yazık!

Yazını kurutacak felek, ayazlar salacak yüreğine,

Sevdalar unutacak seni, yasın tutulacak,

Sen bağışlanası bir günahkâr olacaksın sonsuza dek;

Bense hep masum kalacağım.

06.04.2009

dipnot:

-----------------------------------------------------------------

Artık taşın çatladığı an gelir,

sevdanın platoniğinde erir gider sineler.

Yüzüne karşı sorsan, çapraz sorguya da alsan yâri,

Sana başka türlü bakar yalan gözler..

Saygılarımla..