Taş Köprü

Taş köprünün üstünden geçerken sen

Bir rüzgarla dalgalandı beyaz elbisen

Çıplak ayaklarınla ürkek adımlar atarken

Başındaki tâcın ışıltısı uzaklaştırdı seni benden

Sen bir prensestin bense garip bir çoban

Benim de cıplaktı ayaklarım ama yokluktan

Sen serinlemek için gelmiştin çay kenarına

Ben susuzluktan