Taşınmayan Yükler

Güçlü durulması gereken anlarda

ağır bir zırh giydirilir ruhumuza;

dik durmak, bir yüke dönüşür

ve biz, eğilemeyiz.

Hoşgörü beklenen bakışlarda

keskin bir yargı süzülür yüzümüze;

içimizi dökmek, bir riske dönüşür

ve biz, açılamayız.

Huzur aranan akşamüstlerinde

gürültülü bir hesap kalır geride;

dinlenmek, bir borca dönüşür

ve biz, uyuyamayız.

Hepsi aynı baskıdan beslenir:

zayıf görünme korkusu.

O korku ki,

insanın kendi yaralarını

kendi elleriyle gizlediği

en ağır maskedir.