Tavada Hamlet
tut ki kalbine bir taş
yokluğuna tüy dikmişim
gidişine kürek çeken kelebekler
bizde herkesi gömecek kadar acı
bizde bin ah işitse de
uykusunda ehli kubur
Allah’ın sahibine bağışladığı onca yara
rehberli t`urlara katıldıktan sonra
kalbime kaçak giriş yapmış illegal
içim soğur mu bilmem
kötülerin cennete
iyilerin cinnete gittiği çifte düğüm
yer yarıldı içime girdi sanki ölüm
nereye gidersen git aklın bende kalsın
kıştan sonra yaz da gelse
gözümdeki yaş kurur mu bilmem
sormayın artık s.arı çiçeğe
anasını babasını dadısını
her üçünün kanını da
eline bulaştıran protezli tırnağı
ben de bir zamanlar
bir taşla bir puşt sürüsü vurmuştum
kan tövbeyi götürür mü bilmem
o acı senin bu acı benim
martı martı geziyorum
gitmekse gitmek
ölmekse ölmek
emrihak vaki olunca
gel taşını da al götür
aklın bende kalmasın
tarifeli bir bıçakla indiğin yürekte
bu kalp senin için atar mı bilmem
iğne düşse yere ölür
en az şimdiki kadar
aklım sende kalsın
kederini kemerle sıkan
yaramın içine düşüyordun az kalsın
yaza sözünü, kışa hüznünü
anlatma yorulursun
üstünden bin asır geçse de
bu taş seni unutur mu
tatsız aşka tuz neylesin
akılsız taşa söz neylesin bilmem
♧m.g♧