Tavus Kuşu

kimse : ortası, bükülü söğüt dalıyla

ikiye ayrılan, kızıla çalan kelam

sana aykırı nefesler bırakıyorum

yasak mevsimlerde şubat sözü

parmaklarım ki boylu boyunca kırgın

tutup onları trabzan yapıyorum

alaimisema

suskun gök

suskun derya

yalnız: asla anlatamayan

sözleri kan çanağı Homeros

bana dönemsel intiharlar kalıyor

kurşuni sunağında boğulan geceler

amma meşgulüm

ağzımda şiir okusam sönecek tek sigara

kuytularımda meteliksiz Istanbul

yalnayak gitar tınılarıyla

kendime kesiliyorum

alaimisema

suskun gök

suskun derya

gözlerinden kaldırımlara

binlerce tavus kuşu doluyor

binlerce, dokunsan bozulacak renk