Tayf

O zamanlarda

Tutsak değildim harflere

Elini kolunu sallayarak dolaşırdı zihnim

hayallerin sokağında

Önemsiz olmamı seviyordum

Detaylarda boğulmuyordum

Mesela

Kimsenin sevdiği değildim

Güneşe rengimi verirken bile

Gülüşümü kıskanmıyordu kuşlar

Sobele-n-mek yoktu henüz kitabımda

Basit yaşamayı seviyordum

Çalı çırpı topluyordum

Mesela

Elitlerin pelitliği bile

Çekmiyordu ilgimi

Bomboş bir palamut kabuğuydu

İçini doldurduklarım

Kendimden kıstığım bütün değerlerden

Özür dilememiştim

Mesela

Bembeyaz saçlarına asılıp dünyanın

Henüz kendimi affetmemiştim