Tek Çizgi

gölge düşmedi içtiğimiz suya

yüreğimin sofasında düş rengi

geniş ve aydınlık gülüşünle

ucundan tutarken yalnızlığımın...

düşünceyle savrulmadan yolumuz

günler atladık aceleyle deli çağımızı

kazara uğradığımız ayrılık koyunda

yan yana yaralı uçurtmalarımız...

ten kokulu hastalıklı

sarı bir akşamda

insan yaşamayı bilmezse

ölürken açılır gözleri

kusursuz bir iklimdi güzelliğin

sorular heceledim çığlık çığlığa

sana rastlayan ne varsa öğrendim

bir ben rastlamamışım...

bir geldin

ardınsıra kıran kırana ilkyazlar

ama bana gelmedin

ilkyazlar ortası şubatıyım

bana gelmesen de

gitme...

dünya seyirliğinde tek çizgi

tek sana koştum gülsüz birgünsüz

kurşun kalemli umutlarda çocukça

ayaklanarak acemice isyanlarımda

soluyorum açarak göğünde ölümün...