Tek Kişilik

Yüreğim akıyor kurumuş yataklara,

Korsan bir sevdanın vurgunu.

Hiç bir deniz, hiç bir akarsu

Yok gayrısına.

Kendi dizelerinin akıntısı

Tek yorgunluğu.

Vazgeçişlerce korkak ,

Suskun.

Ne tapılacak kadar yüce,

Ne öpülecek kadar yakın,

Ne de soğuk ellerinde

Tutuşulacak, sıcak bir kuytu.

Kederli sevdasına

Bir yer yok bu zamansız mekanda.

Ne köhne bir masa

-kadeh ve mey-

Ne eski bir merhaba

-uzak ve unutulmaz-

Yalnız, yalnız...

Loşluğu ayrı bir boyuttan

Serpilmiş hüzün.

Her yokluğuna uyanış,

Artarak fark etmek, yoksun,

Yoksun...

Ne çan,

Ne ezan,

Ne hazzan;

Yok

Bir dizelik payları bu sevdaya.

Ne zaman, ne mekan,

Varsıl bir yokluğa

Akıyorum.

Yokluğuna basarak

Olmayan cehennemi yaratıyorum,

Yenilgilerimin tanrılarına inat,

Tek kişilik...