Tek Kişilik Gölgeyim Yıkılmış Yollarda

Gönlümün derinliklerinde ilerleyen o efkâr gemisinde

Coşkumu eşeliyor bir kadın, yeniden yaratmak için aşkı

Silip gözlerimin umarsız yaşını, etimi kemiğimden ayırıyor

Anı sağarak yüreğimden, köpek balıklarına atıyor ruhumu

Kederli bir çığlık oluyor hayat, suskunluğumla savaşıyor

Cılız bir gölgeyim, kamaşan gözlerimin rotasında sonsuzluk

Hiçbir güç yanıt bulamıyor aşka, yıkık mezarlarda yalnızlık

Hep umut satmıyorlar yaşamın pazarında, aldanışlar sanık

Bir kadeh şarapla takas ediyorum ben aşkı, dudağımda ıslık

Yıkılmış yollarda tek kişilik bir gölgeyim, adım hep yalnızlık

Senli masalların titrek avuçlarında gülümseyen yüzün

Ne denizleri geçti, ne sevda çöllerini aşabildi hüznüm

Bilge bekleyişlerimin kızıl şafaklarında sarardı alevin

Sisler kendi girdabını aşarak umutlar saldı koynuma

Aşkın asasıyla karanlıklarda bile yürüdüm varlığına

Bu nazar tapınağında bağışla aşka güçsüzlüğümü

Taşısınlar ruhumun sessiz çığlıklarını karıncalar

Yırtılmış sözlerimin hücrelerinde çıksın savaşlar

Gecenin terennümüne avuç açsın çıldırmış anlar

Tanımsız bir mucize gibi sarsın bedenimi çığlıklar

?Her aşk gerçeğe içleniştir, kendi tanımıyla içer anlamın zehrini'

Asırlardır kendi içine akan bir nehirde yüzünü yıkamaktır belki

Say ki, geçmişle kurulan bağ, öğütülmemiş acının posası kimi

Bütün zayıf halkaların birleştiği bir dalın toprağa sarılışı sanki

?Aşk ki, düşlerin sıratından sonsuzluğa yalnız yürümektir sevgili'.