Tek Kişilik Hüsran; Yalnızlık!

Karanlık dost,

Işıktan küheylanlardır yıldızlar

kendi yörüngelerinde savrulan

sancısı ise sende..

Günden kopan çığın önünde

güne koşan avare çığlık gece,

gizlenir döşünde hayatın nal sesleri

binbir gaileyle tende..

Genel girdilerden damıtılır özel çıktılar içine

ne kadar çoğalırsa çoğalsın iç naralar

Duyanını bekleyemezsin hiç bir yerde

Yeisleri döv

Ez içinde parçala

derde büryan olduğunda bile

en azından kalabalığa karış

lebini unutursan unut!

Ama gözleri unutma

hayatın pandonimlerini izle ..

Düşünürsün

düşünürsün

düşündüğünle tartarsın

ama dersin ki

''ulan bozuk kantarsın!

Aslında!

Öyle bir alışveriştir ki hal hatır sormak;

yorduğun kadar yorulur, sorduğun kadar sorulursun..

ötesi hüsran.

kurşunsuz yaralar dil,

tek başına vurulur

tek başına ölürsün.

tek kişilik bir oyundur yalnızlık..