Tekil Kadınlıklarımıza

Kış, arsız çocuk gözleriyle kapımdayken

Kırkıncı boğumda adın bir ur... Sesimin

Tanıyamıyorum iliştirilmiş merhabalardaki seni!

Yaprak düşüyor

Sonbahar ağzıyla seviyorum seni

Gelme...

Bu dünyanın kadınlarından değilim!

Ne güzel gözlerim, ne saçlarım kara... Ne de

Sevebilirim seni zapt edilmiş o tüm sokak ağızlarında!

Uyumak... Uyandığımda sen kokan yaralarım.

Mutlu olabilir mi insan? Cevabını bildiği sorularıyla!

Üç noktalar biriktirdim, gel al diye yetmezmiş gibi

Kanatır gibi sevişlerin.

El ayalarımı basıyorum, içimdeki o boşluğa

Dolansa diyorum bir kordon, tekil kadınlığıma!

Ne kalabilir ki geriye ölememişken ve

Halen açarken çiçekler mor'un tonlarında!

Orada olsan, el ayamın, tenimi örttüğü

Bir başka terk edişten yadigâr çukurun

Arkasında...