Telefon Defteri

Telefon Defteri

Defterimin sayfalarını gözden geçirdim,

İsimlerin çoğu,lüzumsuz geldi bana,

Sadece defterde duruyor boşu boşuna,

Ne onlar beni sordu,ne de ben araştırdım.

Dostluklar neden bitti, bu bağlar neden koptu,

Herkes kendi derdinde,kardeşini unuttu.

Büyük balık,çaresiz küçük balığı yuttu.

Böyle olmamalıydı, sanki kıyamet koptu

Bir fincan kahvenin ikramı büyük, değer.

Samimi olmayalım, unutacaksak eğer

Her şey menfaat için, gösterişmiş dostluklar,

Hayvanları sevmeli, onlarda yok hinlikler

Ben kendime bu yüzden durmadan kızıyorum,

Beni dost bilmeyene,neden yaklaşıyorum

Neden almadan veren,yalnız ben oluyorum

Sonra, tüm eski defterleri karıştırıyorum.

13.03. 2005

Vehbiye Yersel