Temaşa

bu mevsim

bu şehrin kalbi durur

suskundur dili

artık kimi sevsen

gök yüzüne vurur

bakar bakar

durursun

öyle benzer ki biri birine

siyah bulutlar

kargaları kovalar

aşkın ve yağmurun

kokusunu

nerede olsan

tanırsın

küfreden

kadınların dilidir

siyah bulutlarda çakan

şimşeklerin şavkı

tel örgülerden

uçurtma iplerine

bakarsın

elleri vardır onun

ufacık elleri

gözleri ve bir kaldırımdan

düşmüş gibi sarılışı

hayata

paldır küldür

yaşarsın