Tengriken

_helal olsun sana zaman

toynaklarında hala yıldızlar çakıyor

saatlerimi yeniden kurup ömrümü burarım bende kendi yönüne

sus payı bırakıyorum artık tüm sevdiklerime

kanın ıslak çekilişini hissederken tenimden

_gece yorgun düşüyor

yüzünde yalnızlık

gözyaşına çekiliyorum sessizce

içimi buruyor akışı yüzünün gözbebeklerinden

kalan bir tutam sızı oldun dün geceden

_ay hüzünlü

havada bir yanık kokusu var

kurt gözüyle bakıp

yağmurun sesine sığınıyorum

uzunca bir karaltı seçiliyor az öteden

_saatimi yeniden kurdum ondokuza

bir alın yazısıdır ölmek derken

usanmışlıklar geceyi zifirleştiriyor

gömüldüğüm toprak ağrısını taşırırmı bu dünyanın kam

beni boğmak için mi tüm bu olanlar tengriken

Tengriken: Eski Türklerde prensese verilen güzeller güzeli ünvanı