Terk Edilmiş Bir Şehir Gibi Artık Yüreğim

ağlıyorum

sessizce

sadece susup ağlıyorum

gözlerime bıraktım konuşmayı..

dilime de susmayı..

ellerim buz gibi sanki

ya bedenim...

ruhum...

terk edilmiş bir şehir gibi yüreğim..

sanki gönlümün caddeleri bomboş

gökyüzü hiç yok gibi

ne gündüzü yaşıyor ne de geceyi

içimdeki şehrin sokak kaldırımları kir pas içinde...

ne bir kuş cıvıltısı

ne de bir ayak sesi

her köşe başında sevgiye aşka susamış biri

bağdaş kurmuş oturmuş sanki gönül sokağımın ortasına

yazmış ufak taşlarla...

seni seviyorummm....

her sokakta bir aşk haykırıyor..

bir terk ediliş... yalnızlık sesleniyor

ne bir nefes .. Yaşam var

ne de bir ölüm...

Yüreğimdeki şehir de

ne bir kahkaha var

ne de bir gözyaşı

öyle sessiz ki

öyle bomboş ki

aşkla doldurmaya çalışsa da gönlüm

terk edilmiş bir şehir gibi artık yüreğim

ne sesim duyulur artık

ne de sitemim

inanın...

terk edilmiş bir şehir gibi artık yüreğim..

terk edilmiş bir şehir gibi