Terk Edilmiş Çekirdeklerin Merkezinde

Cılız seslerin yankısı,

dengesizlik

hepimizin bir adı var

uykudan uyanınca uluslar üstü,

mercek ve güneş ışınlarıyla,

ibranice

konuşmak,

içine düşmeye başladığım boşluklarda koklaşırım,

siyahi bir çocuk gelir utandırmaya beni,

otobüs duraklarında kimse öpmez yanağımdan,

yağlı boya gibisinden sıyrıklarım,

evvel evvel

evet

bir zamanda duyulur sesler,

hepsinden de saklanırken tepemde,

isilikler çıkardım günlüklerimde,

akıllı biliniyorum

renksiz yazdıklarım

her insanı sevdiğimden,

andıklarımla revü kızlarında

kimisi çok havalı,

başları destansı,

yeter bile,

süreç erozyonunda ahşaptan güçler,

iki metre çaprazımda

şapkalı bir adam içki içiyor,

zehirli mesajlar veriyor bana,

ortalık karışık leş yiyen bakışlara bırakılmış,

arşivlenmiş

araştır bak

milyonlarca kelime,

sahipsiz oralarda

unutulmuş oralarda,

post bir hippiden

sonra punkçılardan

melezleşen tüm öğeler,

saygı duyulmayı bekliyorlar,

derin akvaryumlar inşa ederek gösterişli,

çakıltaşlarında oryantalist bir nesne,

giderek artan bir şiddet hakim,

vicdansız ilaveli,

rüştünü ispat eden her genç gibi,

olduğum yerde duruyorum,

geceleri senfoniler,

inatçı saygılar

sulak alanların peşi sıra,

tesadüfen görüyorum bir de

terk edilmiş çekirdeklerin merkezinde..