T/erk - Güç Üzerine
arzın hangi yüzünü göstereceksin bana
senin yüzünde gördüğümdür işaret ettiğin
ego çırpınışlarının son faslında.
anlatın fuzuli...
neyi tahayyül ettiysen
ve yeltendiysen tarife,
o senin, ayandır asl' ında
sözün faraziyetine
kuvvetli kannatle vardıık o halde.
şimdiyi sus.
dün ve yarın,
sustuğun şimdide barınmakta.
şahlandığı yok, yok batacağı da.
o öylece durmakta...
uslansın korkun.
içinde palazlandırdığın albızı
kurtar esaretinden.
cesaretin bir kanadını kır
ve ver ki ona
uçup gitsin zaafiyet semasına!
iktidar atına binmek,
rüzgarın zeminden estiği
böyle bir terk zamanında
katl ile kabil ancak.
feragat et ki
kalmasın hiç parçan dağılacak!
kosmos yutamaz bütünü.
bütünün yenilmez gücü
bir'den gelir.
bölünüp dağılan, yenik,
korkunun kölemenidir...
leş olsa üşüşecek yoktur
kustuğu salya yumağının başına!
nereden geldiğini soruyorsun bana,
kökenini bulmadan eremeyecek misin rahata
güç istenciydi varlığının sebebi.
kurulu düzen dediğin güç değilse neydi ki?
sırf ateşsin, sen sırf hücre!
ve ışık her zerrende!
sır mı arıyorsun nefesinde?
öyleyse şimdi dinle.
elbet bulacaksın aramaktan vazgeçtiğinde.
gözünü gökyüzünden indirdiğinde!
terk! körlerin seyri bu!
gerçek ! bir olmayanı dağıtacak kudret!
sensin, -fiziğe meta- eklediğin sen.
ululuk atfettiğin!
erişebileceğin halde
boğuyor korku, bozuyor formunu.
neyse koruduğun
yardan sarkıt tutup ayağından.
ona benzemek mi yoksa korkun?
bütün dağılışın bir olmak içindi!
ve vaktidir şimdi terk'in