Teşbih-i Beliğ (aşk)
Saclarina gunesin adini verdim
Kahverengi gozlerin yosun yesiliydi
Yoksul beyinler arasinda bilim adamiydin sen
Yasaklarinin yasa
dogrularinin sevap oldugu bir boyuttu benimki
Suskunluguna kelimelerimi dizdim
derken bir kitap oldun hani okudugunda hayatini degistiren
Koca dev bir adamdin sen tebessumu tezler yazdiracak
kutuphaneye sigamayacak da hani
bilgisayarin hafiza karti bile almayacak...
Simdi sanki koca bir asir gecti de ben unuttum dudaklarinin ardinda ne oldugunu
Gulme simdi sevgili
gittiginde ben bende miydim ki
gulusunu gorebilsin gozlerim?
Sen sustugunda kulagimda resitaller veriyordu sozcuklerin
her bir hecesine oktavlar yukledim unuttum sesini
Sen gittiginde yani gittigini anladigimda dogrular da gitti bilgiler de
Bir yol vardi
yolcu vardi
ben vardim gozleri kapali resimler yapan ve sen
ugruna kimligimi veridigim
Simdi ne tur oldugunu bilmedigim bir seride paralel iki nokta gibiyim
sen beni virgulde biraktin
ben parantez icinde
bir soru isaretiyim...