Teselli

Gittiğimde teselli olur dedin yaz arada bir

Yazamıyorum artık olmayan sevgiliye şiir

Bir kaç mısra mezar taşım, anılar camdan kabir

Yazamıyorum artık olmayan sevgiliye şiir

Ümidimdin bir masal kadar uzak olsan da

Ümit de olmuştum belki yanlış bulsan da

Benim şiirim sendin, güneş doğardı gözlerinden

Karanlıklara boğma beni mahrum etme güneşimden

Ben taşıyordum bir ağır küfe önce de senden

Üzülsem de atardım içime gizlerdim herkeslerden

İstedim ki, mutlu edeyim seni, acı çektirmeden

Eşim ol, yoldaşım ol, miharbımdın ya zaten

Şimdi gidiyorsun, beni olmayan sevgiliye emanet edip

Yazamıyorum artık olmayan sevgiliye şiir

Şiirim sensin işte ama elden ne gelir

Sen baharlarda özgür, ben kışlara esir

Son sözüm şu silsen de beni takviminden bir bir

Son kez bu ihtiyarı ne olur dinle

Ümidini yitirme

Şiirimi bitirme