Tipi

ne kötü üşürdüm ayazında, bilsen

öyle dayanılmaz bir hal alırdı ki tipi'n,

yoluma düşen kardan adamların tümünü, hiç dinlemeden

bilinç altıma süpürdüm.

sanki dağlara çıksan özgür olurdun, hani?

yüreğin buz kesse de, gönülden severdin belki,

tek kalsam da ben, dervişim der miydin yani?

sevdamı, kışa mı boğardın?

hangi kardelen direnmiş ki ateşe karşı?

şu baharı bitirmiş de yaz'ı getirmiş?

sinende küllenmeye yüz tutarsa sevdam,

belki ıssız tepelere gömerdin beni.

diyelim;

isyan etmiş de ağaya, dağa kaçmış gönül, kime ne?

çekilmez olur çünkü dilin, ceza kesilir sinene

bir kere düşmeye gör eline, iflâh olmaz şu yüreğin

sevdanın da buzları çözülmez.

kar sepeler yavaştan, tipiye döner belki yakında,

göz, gözü de görmez olur,

nice adamları gömer kucağında.

bu defâ iş başka;

sevdayı silip aklından, temiz gidesin

kara kış bu; merhameti uykuda gelir,

donup kalırsa yüreğin dizinden,

mevlâm gecinden versin;

bir daha inmez düze, bilesin.

27.03.2009

dipnot:

---------------------------------------------------------------------------------------------

Tipinin eline düşende yürek, yârin nefesi kurtarır mı seni?

Deli gönül buza dönende, bu sevda öldürür mü seni?

Bakalım, kara kışın yüreğe etkisi ne kadar soğuk, tipinin elinde sevdanın buzu çözülecek mi?

Saygılarımla.