Tiransız Tiranlık

Biraz konuşmak istiyorum aslında;

Karanlıkta

Yalnızlıkla

Yanan bir mum eşiğinde,

Ve birazda da

Sessizlikle..

Belki de sensizlikle

Ama seninle değil.!

Asla seninle değil.!

Kendim, sadece kendimle

Ve kendimce..

Yorgunuz ya

Sen/de ve Ben/de

Hem üşümüş

Hem düşmüş

Bir dağ yükü var ki omuzlarımızda..

Sorma.

Ne olursun beni anla

Tüm yaralarımız başkaldırmış,

Dökülmüş ortaya

Bir düş idin kalbimde

İçinde bin düş gördüğümdün,

Gözlerinde..

Bitiverdin birden,

Ruhum iniverdi dünyaya yeniden

Kederlere sevkedildim sanki aniden,

Tasalara ve gamlara

Çok erken geldik

Varılacak en son nâra..

Sonra iyi olmak için

Varolan gücümle

Söz vermek zorunda kaldım

Hayata..

Derinlere daldım karanlıkta,

Gözlerim kapalı olmasa da

Belki de yandığım aydınlık; gözlerindi

Gözlerimi kamaştırıp amâ eden

Ne olur beni anla

Anlaşılmayacak hallerdeyim zîra..

Bana eski bir türkü söyle,

Bir de şiir

Güzel olması önemli değil

Gerçek olsunlar yeter

Sadece gerçek.

Sesin kötü olsun isterse ne çıkar

Sakın utanma..

Ben hissederim yaranı en derinden

Sevgini gözlerinden

Seni ise kalbinden

Ben anlarım,

Kimseler anlamasa da

Kolum kanadım kırık olsa da

Tebessümümü soldursalar da

Anlarım..

Evet belki özlerim seni;

Hemde çok özlerim

Hatalarım da vardır elbet

Yine de diyebilirim ki sana;

Ben,

Seni en saf halimle

En içten duygularımla

Severim..

Sever/idim

Ve de

Sevdim.