Titremek

Bakma sen titrediğime, aslında üşümüyordum..

Yüzüne sakladığım sıcaklığını sözlerine dokundurmasan da

hissediyorum bana olan uzaklığını bir karışlık o geniş mesafede...

Umuttu belki sevdaya; damarlarımda dolaşmakta olan,

ayrılık korkusuna sataşan, o yollara direnen kan...

Bombalar düşerken kalbimin sen tarafına

cayır cayır yanıyordu içim ama ateşsiz..

Nitrik asit yağmuruydu son üç saatin sancısında

sevginin ibadet olduğuna inanmalarıma..

İnancımda kırılan kemiklerin zaten kırılmış olmasındandır,

bir daha yenilmeyecek olmasıdır belki yıkım sonrası

kalbin bu denli direnmesi kendisini çevreleyen soğuğa..

Ayrılıktan bahsederken şarkılar o kasvetli terkediliş havasında

buz tuttu gözümdeki yaşlar ve hep aşka doğrulan bakışlar..

Aynı kapıları çalıp durmasın artık masallar..