Tohum

rakımı yüksek

yamacın günebakan tarafında

henüz kabuk bağlamışım

alaz arar

su izinde gölge köklerim

erken çıkmak için yukarı

bir müddet kendinle başbaşa

illaki eriyecek buz zeminde hayat

ve bir miktar daha

gömüldükçe geçmişe

yeşerecek yeni filizler bedenimden

emziğim musalla kadar eski

pencerem henüz görmedi güneşi

Eyüp'ten kalan sabır bana vasiyet

yıldırımlar gezinir kubbe kadar uzak

bir tırmık göğsüme

ılgım yeli doldurur

hasata müjde vurur çapa

şırıltılar yosunlu ve ıslak

bekle gök

bir müddet verme rahmet

çıkıncaya kadar kınımdan

kıvılcımlar çakarım senin yerine

gülücükleriyle beslerim

umutla bakan körpelerin

ellerine bir çiçek